Hans Bayens (Hastière-Lavaux, 1924- Amsterdam, 2003)

Hans Bayens werd geboren in de Belgische Ardennen waar zijn ouders tijdelijk een atelier hadden gehuurd. Zijn vader Han Bayens was kunstschilder en zijn moeder Elizabeth Polak tekenares. Kort na zijn geboorte verhuisde het gezin naar Amsterdam. Bayens' ouders waren zeer betrokken bij het Amsterdamse kunstenaarsleven, waardoor hij van jongs af aan omringd was door schrijvers en kunstenaars. Bayens groeide op in een levendig, progressief links milieu. Zijn tekentalent werd al vroeg onderkend. Tijdens zijn schooltijd aan het Barlaeus gymnasium deed hij dikwijls mee met interscolaire tekenwedstrijden
en regelmatig ging hij met de eerste prijs naar huis. Desondanks besloot Bayens dat hij beeldhouwer wilde worden.

Zijn eerste boetseerlessen kreeg hij van de beeldhouwer Leo Braat. Op zijn advies ging Bayens naar de kunstnijverheidsschool Kunstoefening in Arnhem waar Gijs Jacobs van den Hof, een van de oprichters van
de Nederlandse Kring van Beeldhouwers, hem diverse technieken bijbracht. Op aanraden van zijn vader deed Bayens toelatingsexamen voor de Academie in Antwerpen, waar Han Bayens ooit zelf student was. Bayens slaagde met vlag en wimpel, waardoor hij niet slechts op de Academie, maar meteen op de vervolgopleiding, het Hoger Instituut voor Schone Kunsten, kwam. Hier kreeg Bayens les van Isidoor Opsomer (1878-1967), een begenadigd portrettist en schilder van het dagelijkse leven net als Henri Evenepoel en dubbeltalent Rik Wouters. Bayens bewonderde het werk van deze kunstenaars. In nvolging van Wouters bekwaamde hij zich in de schilder- én beeldhouwkunst.

Al tijdens zijn academietijd tekende en schilderde Bayens graag op locatie, iets wat hij zijn hele leven heeft volgehouden. Een beurs van Maison Descartes stelde hem in staat om na drie jaar academie zijn studie verder voort te zetten in Parijs. Bayens heeft zijn tijd in Antwerpen en Parijs altijd als buitengewoon leerzaam en plezierig ervaren. Het elan en het joie de vivre van de Vlamingen en de Fransen sprak hem aan en is ook zichtbaar in zijn eigen werk. Niet in de laatste plaats in de intieme en zwierige schilderijen die hij maakte van zijn huiselijk leven of van de natuur. Als landschapsschilder wist Bayens de wijdsheid van het strand of de polder ook werkelijk wijds te houden. Woorden als 'vastleggen' of 'vangen' doen zijn impressionistische stijl geen recht. Met zijn losse, schetsmatige schildertoets breekt hij juist het landschap open. Je ruikt de zee, voelt de vrieskou, ervaart de ruimte.

Hans Bayens heeft zijn hele leven goed gekeken naar de wereld om zich heen. Wat hem boeide, bleef hem boeien. Hij was bestendig in zijn voorkeuren of het nou om mensen, kunst of zijn omgeving ging. Hans Bayens' liefde was voor alle seizoenen en dat laat hij ons merken en zien.